Nanny State maakt leven in Engeland onleefbaar

Er is iets ernstig mis in Engeland. Politieke correctheid maakt het leven onmogelijk op het eiland. De voorbeelden waarbij de Engelse overheid islamieten tegemoet komt tot men zichzelf volledig heeft weggecijferd zijn legendarisch te noemen.

Alsof dit niet voldoende bewijs is dat de Engelse ‘nanny state’ out of control is heerst er sinds circa een decennia ook een pedo-paranoia die steeds grimmigere vormen aanneemt. Willekeurige mensen, hoe onwaarschijnlijk ook worden beschuldigd van ‘foute bijbedoelingen met kinderen’.

Het nemen van een foto waarop mogelijk per ongeluk een kind van een ander staat kan al leiden tot een volkswoede en een terechtwijzing of zelfs beschuldiging van pedofilie door ‘oplettende burgers’. Zelfs als het uw eigen kinderen zijn bent u uw leven niet meer zeker. En het ergste van alles is dat de Britse overheid de oorzaak is van de paranoide situatie.

Wat voorbeelden:

Twee bejaarde dames worden aangesproken op hun ‘gedrag’. Zij fotograferen kinderen in het zwembad en dat mag niet. Nu betrof het kennelijk kinderen die geen relatie hadden tot de bejaarde dames, maar zelfs als het hun kleinkinderen hadden geweest dan mag het niet, zo blijkt uit een ander voorbeeld.

Niet alleen mogen opa’s en oma’s hun kleinkinderen niet meer fotograferen, maar zelfs ouders mogen hun kinderen niet meer fotograferen als zij in een speeltuin spelen. Ook het vastleggen op de gevoelige plaat van de prestaties van uw kinderen op de schoolsportdag is verboden. Andere scholen gaan zover dat ze ouders in het geheel niet meer toelaten op de sportvelden uit angst voor pedofielen. Uit een eerder bericht op dit nieuwsblog bleek al dat openbare speeltuinen ouders weren vanwege de angst voor pedofielen.

De angst voor pedofilie gaat verder. Alle volwassenen die direct of zijdelings met kinderen werken moeten zich aanmelden en laten registreren in een nationale database. Volgens de overheid met het doel om kinderen te beschermen. Dus ook kinderboekenschrijvers die voordrachten houden op scholen moeten zich tegenwoordig eerst laten registreren. Reden genoeg voor een aantal vooraanstaande schrijvers om uit protest voortaan geen scholen meer te bezoeken.

Bent u een ‘eenzaam’ iemand of heeft u even geen relatie dan kunt u het werken met kinderen sowieso wel vergeten. De database bevat detail over uw sociale leven en op basis daarvan maakt men een potentieel daderprofiel. Een moeder (of vader) worden met een psychiatrisch verleden? Een voorbeeld laat zien dat men u in zo’n geval direct na de geboorte van uw kind beroofd van uw zojuist geworpen nakomeling.

Het gaat nog verder dan dat. Heeft u met een vriend, vriendin of collega een afspraak gemaakt om op uw of elkaars kinderen te passen? Vergeet het maar. De staat grijpt onherroepelijk in zo blijkt uit het relaas van een politieagente die een dergelijke afspraak had met een collega. Niet u maar de staat bepaald namelijk wie op uw kinderen past. En hou u aan de ‘afspraken’ want men komt u bespioneren, controleren en zal u vervolgen als u deze overtreden zou. Een praktijk die is over komen waaien uit de VS?

Zonder toestemming en achtergrond check op ‘kindermisbruik’ uw kinderen en die van uw buurvrouw, vriendin of kennis vervoeren van en naar school, voetbal of andere evenementen? Peinst u er maar niet over want het kan u een boete van £ 5.000 Engelse ponden en een strafblad opleveren!

In totaal moeten 11,5 miljoen volwassen Britten een ‘achtergrond controle’ ondergaan om nog langer in ‘aanraking’ te mogen komen met kinderen. Er bestaan geen uitzonderingen. Het maakt niet uit of u de tandarts of een drogist bent. Als er alleen al een mogelijkheid bestaat dat u in aanraking komt met kinderen dan mag u even afrekenen. Want iedereen valt of kan onder deze nieuwe wet en regelgeving vallen. En, iedereen die deze controle en registratie moet ondergaan moet daarvoor £ 64,00 afrekenen bij de overheid. KASSA!!!

Of het de Britse overheid om het geld te doen is? Ongetwijfeld zal deze ‘creatieve’ manier om extra geld in het laatje te brengen een van de motieven zijn. Maar dat niet alleen. Er zijn voorbeelden te over waaruit blijkt dat men in het Verenigde Koninkrijk heel ver, veel te ver gaat bij het ‘beschermen’ van kinderen. Zo worden kinderen verplicht om een veiligheidsbril te dragen tijdens het spelen van een typisch traditioneel spelletje Conkers. In een ander geval werden de kinderen weggenomen bij de ouders omdat deze ‘te dik’ zouden zijn. Of wat dacht u van het ontnemen van hét gereedschap, een zakmesje met gereedschappen van scouts?

Er zijn inmiddels gevallen bekend, in Engeland en in de Verenigde Staten waarin een gelijksoortig fenomeen al jaren opmars maakt, waarbij mannen een kind niet eens meer durven te redden van gevaarlijke situaties omdat zij bang zijn beschuldigd te worden van pedofilie of andere aan pedofilie gerelateerde zaken. Er zijn mannen die niet eens meer durven te kijken, laat staan lachen naar een kind uit angst voor pedofiel uitgemaakt te worden.

Het nieuwste speeltje van de Britse overheid is het zogenaamde ‘Family Intervention Projects‘. In het kort? Bepaalde gezinnen, 2.000 nu maar men streeft naar tenminste 20.000 gezinnen, worden onder 24uur camerabewaking geplaatst in hun eigen woning om erop toe te zien dat zij hun kinderen tijdig naar school sturen, op tijd naar bed doen en goed voeden en niet mishandelen. Willen zij daaraan niet ‘vrijwillig’ meewerken dan worden ze uit hun huizen gehaald en in zogenaamde ‘Sin Bins’ geplaatst. Dit zijn project huizen waarin alle camera’s en surveillance apparatuur reeds geplaatst is. U zegt 1984? Erger dan dat!

Misschien is bovenstaande een exceptie? Misschien. Toch rukt de staat op in alles dat een Brit maar kan doen. Met uw mobieltje 18+ materiaal bekijken? Dan dient u eerst het telefoonbedrijf ervan te overtuigen dat u ouder dan 18 jaar bent. Ook materiaal op het internet is niet veilig in Britse handen. Het ‘bewaken’ van het internet is uitbesteed aan een NGO met de naam Internet Watch Foundation die ‘vrijwillige’ medewerking afdwong van Internet Service Providers door hen te bedreigen met, en het ondernemen van juridische stappen en het blokkeren van URL’s als zij niet meewerken.

Zijn wij in Nederland veilig voor dit soort verregaande bepalingen van ons leven door inmenging van overheidswege? Nee. Als het aan het Britse IWF is dan exporteren zij graag hun internet censuur methode naar andere landen in Europa, waaronder Nederland. Anderzijds kennen wij zo onze dieptepunten waarbij de totalitaire staat ons steeds dichter op de huid zit. In deze gaat op dat de staat veel verder is met het implementeren van ‘bewakingsmogelijkheden’ van onze burgers dan wij weten. En misschien willen wij het niet weten.

Het is juist deze, al dan niet bewuste ‘naïviteit’ die het onze overheid mogelijk maakt om steeds dichter nabij een totalitaire staat te kruipen. Wij zijn de kikkers in het kokende water en Engeland is niet veel meer dan de kanarie in de mijn. Als Engeland ten onder gaat is het in wezen al te laat. De vraag is alleen waarop wij wachten voordat wij in verzet komen tegen onze overheid. Of zijn wij inmiddels al zo lamgeslagen dat wij het recht op zelfverdediging al hebben opgegeven?