contradicere

Extreemrechts? Nee bedankt. Mij te links!

In Opinie on 08/11/2009 at 08:00

Ariël Bruéns

extreemlinks

Volgens de ‘wetenschappelijke’ linksmens ligt er een groot extremistisch gevaar op de loer. Nee, geen radicale moslims die aangetoond hebben massamoord niet schuwen bij het bevorderen van hun islamitische heilstaat. Nee, geen linkse activisten die in ieder opzicht de bereidheid hebben getoond middels geweld en terreur andersdenkenden te onderdrukken teneinde hen gedwongen te doen conformeren aan de ‘idealen’ van hun gedroomde socialistische en/ of marxistische heilstaat.

Nee, niets van dit alles. Het echte gevaar schijnt te komen vanuit rechtse en/ of extreemrechtse hoek. Niet dat het grote georganiseerde politieke of activistische, laat staan terroristische entiteiten zijn. Maar dan toch. Niet dat er een waterdichte definitie bestaat van wat rechts of extreemrechts is. Maar dan toch. Rechts deugt niet. Extreemrechts, wat dat ook mag zijn, deugt helemaal niet. Zoals gezegd, de linksmens verteld ons al decennia dat het extreemrechtse gevaar stiekem loert en lurkt.

En misschien is het wel waar. Reden genoeg om dit eens uit te pluizen. Het is de hoogste tijd om ons eens te verplaatsen in de Donselaars van deze wereld. Wat zien zij dat andere niet zien? Welke gevaarlijke onderstromingen, behalve de volgens ons radicaal islamitische en extreemlinkse onderstromingen manifesteren zich in onze samenleving? En natuurlijk, bij gebrek aan een eensluidende sluitende definitie, onderzoeken wij wat dit rechtse dan wel extreemrechte gevaar is.

We stuiten onmiddellijk, net als dat de Donselaars doen, onherroepelijk op een probleem bij het formuleren van een definitie van rechts dan wel extreemrechts. Nu kunnen we de definitie van de Donselaars overnemen, maar die is zodanig ruim dat zij zelf in menig opzicht binnen die definitie zouden vallen. De toch wel linksige Carel Brendel stuitte ook al op dit probleem. Tijd dus om te onderzoeken wat dit illustere gevaar behelst. En de eerste stap is natuurlijk rechts te identificeren.

Je hoort ze immers zelden of niet. Je ziet ze zelden of niet. Nee, ze loeren en lurken om, als wij de ‘wetenschappelijke’ linksmens mogen geloven, op eens en uit het niets op te duiken en de macht te grijpen. Wereldmacht, als we de voorspellingen mogen geloven. Zoals gezegd, het zijn geen georganiseerde entiteiten. Nee, het is veel erger dan dat. Rechts en/ of extreemrechts bestaat uit louter individuen die, zouden zij zich ooit wel verenigen, voor veel ellende zouden kunnen zorgen.

Dat schijnt ook de kracht en het grote gevaar van rechts dan wel extreemrechts te zijn. Je kunt ze niet aanpakken als groep, want ze vormen zelden groepen. Vormen ze al eens een groep dan valt deze binnen de kortste keren uit elkaar vanwege de te uiteenlopende ideeën over wat nu het gezamenlijke ideaal is dat nagestreefd dient te worden. Ze hebben geen gelijkgeschakelde of omkaderde denkbeelden. De denkbeelden lopen uiteen van proletarische tot kapitalistische idealen.

Niet anders dan in een socialistische heilstaat kan alleen een sterke leider al deze meningen en idealen samenbrengen en samenhouden. Inderdaad, zoals een Pim Fortuyn. Of nog actueler, Geert Wilders. Beide hebben laten zien dat het rechtse gevaar wel degelijk te verenigen is. Vanzelfsprekend, gezien het levensgevaarlijke karakter van het anders zo gepolariseerde rechts, was en is het zaak deze grote roergangers uit te schakelen. Want wat verenigen zij allemaal wel niet…

Ook in dit opzicht stuiten we al snel op een probleem. Hetgeen men in de volksmond ‘rechts’ noemt is vaak niet eens objectief als rechts te definiëren. Vraag een linksmens waar hij voor staat en u kunt de socialistische bijbel, geschreven door ondermeer socialistische profeten als Marx en Mao, erop naslaan. Men dreunt van A tot Z op waarvoor men staat of dient te staan. De Do and Don’t, en dan vooral de laatste, zijn strak omschreven. Dit treft u bijna niet aan onder (extreme) rechtsmensen.

Soms is het zelfs een mengelmoes van extreemlinkse en extreemrechtse idealen. Ze onderschrijven zelfs socialistische idealen. Zo streven ze vaak wel naar solidariteit, maar dan alleen met de eigen etniciteit. Ze willen wel meedoen aan de verzorgingsstaat, maar dan alleen als de rechten die daaruit voortvloeien gereserveerd zijn voor de eigen bevolkingsgroep. Ze willen zelfs wel meewerken aan het ‘herverdelen’ van de welvaart zolang de nieuwkomers maar uitgesloten worden van deelname.

Deze mengelmoes zorgt vanzelfsprekend voor grote verwarring. Want het zijn socialisten, maar ook weer niet. Want zoals we weten zijn ‘echte’, laat maar zeggen (extreem)linkse socialisten, voor alles en iedereen, behalve voor zichzelf. Immers, de blanke westerse mens is zo ver afgedreven van het marxistische ideaalbeeld, zo verteerd als zij is door hebzucht, zo opgegaan in haar individualisme, consumentisme, kapitalisme, egoïsme en etnocentrisme dat zij reddeloos en dus ook rechteloos is.

Er is voor de echte, zeg maar (extreem)linkse socialist nog maar één manier om zijn bestaan op deze aarde te rechtvaardigen. En dat is zich volledig in te zetten voor de volkeren die geleden hebben onder het westerse blanke kolonialisme, kapitalisme, racisme, industrialisme en nog een paar handen vol ‘ismen’. We zijn een schandvlek op ons anders zo mooie kleurrijke wereldbol. De andere, zeg maar (extreem)rechtse socialisten, staan voor een volledige tegenovergestelde wereld.

En dat is natuurlijk ook het gevaar. Die tegenovergestelde wereld. En het moet gezegd worden, ook centrum, zeg maar ‘gematigd’ rechts staat in zekere zin ook voor ‘die tegenovergestelde’ wereld. Immers, ze willen wel meewerken aan een welvaartsstaat, maar dan met beperkingen. Deelnemers moeten aan zekere voorwaarden voldoen. Ze willen best solidair zijn met andere en uitheemse volkeren, en hen op- en ontvangen, maar ook aan hen willen zij regels en beperkingen opleggen.

U ziet, er bestaat niet zoiets als ‘gematigde’ rechtsmensen zoals er wel gematigde moslims bestaan. Natuurlijk, ook onder moslims bestaan extremisten maar dat is een zeer kleine minderheid. Natuurlijk kun je best vinden dat de islam als ideologie niet deugt, maar de meeste moslims zullen nooit de koranische geboden ten uitvoer leggen. Dat kun je van rechtsmensen niet zeggen. Zelfs de meest gematigde streven regels en beperkingen voor vreemdelingen en ‘zwakkeren’ mensen na.

Kijk, en dan komen we tot de essentie van het probleem. Nu hebben we toch de kern-definitie van het (extreem)rechtse gevaar vastgesteld. En we hebben direct ook het essentiële verschil tussen (extreem)rechts en (extreem)links gedefiniëerd. (Extreem)links is voor iedereen behalve zichzelf, en (extreem)rechts is voor zichzelf en hoogstens een beetje voor anderen. Hert sterkste contrast is dus de volledige onzelfzuchtigheid van (extreem)links versus de zelfzuchtigheid van (extreem)rechts.

De scheiding tussen hetgeen (extreem)links en (extreem)rechts is, is derhalve eenvoudig te maken. Willen zij op wat voor manier en om welke reden dan ook beperkingen opleggen aan andere die henzelf niet treffen, dan is men zondermeer in te delen in de categorie (extreem)rechts. Hoe groter de beperkingen zijn die zij aan andere willen opleggen, hoe extremer rechts men is. Hoe onbaatzuchtiger je voor andere behalve jezelf bent hoe linkser je bent. Zo simpel is het in wezen.

Nu kun je jezelf afvragen waarom rechts en met name extreemrechts wel, en het extreemste van extreemlinks niet gevaarlijk is. Ook dat is eenvoudig te beantwoorden. Er zijn linksmensen die heel ver gaan bij het nastreven van hun idealen. Het kan variëren van zoiets lulligs als het terroriseren van een kippenboer tot het ombrengen van pak ‘m beet zo’n 70 miljoen mensen zoals in China. Maar één ding staat altijd voorop. Men doet dat áltijd met de beste bedoelingen en voor iedereen!

Of het nou in het belang voor niet-blanken en niet-westerlingen, in het belang van de mensheid als geheel, in het belang van het milieu en de aarde, in het belang van de zwakkere in de samenleving of in het belang van de dieren is, men doet het áltijd in het belang van anderen dan zichzelf. Rechts, en zeker extreemrechts handelt alleen in haar eigenbelang. En als er dan wat overschiet willen ze best wel, zij het met tegenzin en onder voorbehoud van regels en beperkingen, aan andere denken.

Maar dat is alleen als ze zelf volgevreten en kapot geconsumeerd zijn en hun lichamen bijna barsten van het vreten, hun bankrekeningen uitpuilen van het geld en hun huizen op knappen staan van de luxe goederen. En dat geld niet alleen voor extreemrechts maar ook voor het zogenaamde ‘gematigde’ rechts. Ze zijn allemaal de mening aangedaan dat je eerst voor jezelf en ‘je eigen volk’ moet zorgen voordat je naar andere moet, kunt en mag omkijken. Ofwel, de logica van de egoïst!

De mens is van nature egoïstisch en hebberig. Daarom kun je als beetje (extreme) linksmens niet accepteren dat andere mensen ook maar een beetje rechts zijn. Pas als mensen volledig teruggeworpen zijn op hun kale belabberde ‘ik’, dan weten ze elkaar te vinden en snappen ze dat je door onbaatzuchtig voor andere te zorgen er ook voor jou gezorgd wordt. Zoals Marx stelde is het derhalve zaak dat de mens beroofd en berooid wordt van als zijn luxe en desnoods menselijkheid.

Het moge duidelijk zijn dat rechtsmensen ook in deze het tegenovergestelde nastreven. Ze willen niet één maar twee auto’s. Niet één maar twee kastelen van huizen. En ga zo maar door. Dit terwijl er mensen zijn die niet eens een fiets hebben of in een krakkemikkige golfplaten hutje wonen. Dit terwijl er zelfs mensen zijn die niet te eten hebben, daardoor ziek worden en van honger en ellende sterven. Hierdoor ontstaan er oorlogen in landen die al het hardst getroffen zijn door deze ellende.

En…Maar ho eens! Wacht eens even! Verdomme! Ik was net zo lekker op dreef. Ik zou er nog bijna in gaan geloven ook. En nu stuit ik opeens op een groot probleem. Als het zo is dat de mens, volgens Marx en zijn volgelingen, alleen tot solidariteit, gelijkheid, vredig samenleven en samen zorgen gedwongen kunnen en zelfs moeten worden als zij gestript zijn van alle overbodige luxe en teruggeworpen zijn op hun kale belabberde ‘ik’… waarom is Afrika dan geen socialistisch paradijs?

En dan nog wat… als het zo is dat mensen uit ellende, zeg maar verelendung tot het ware socialisme gebracht worden, waarom rellen Marokkaanse raddraaiers dan? Waarom plegen moslims in hun islamitische landen, waar ze ontdaan zijn van iedere menselijkheid en leven op of over het randje van hetgeen nog enigszins humaan en rechtvaardig te noemen is, dan aanslagen op hun islamitische broeders en zusters die onder dezelfde erbarmelijke mensonterende omstandigheden moeten leven?

Waarom werkt het socialisme in bijvoorbeeld Zimbabwe niet? Dit terwijl Robert Mugabe, vanzelfsprekend in het belang van zijn volk, zich onnoemelijk de pleuris verrijkt zodat zijn volk niet geconfronteerd wordt met zoiets smerigs als luxe en geld. Dit terwijl al die vuige witmensen, die kolonisten en slavendrijvers letterlijk uitgerookt en vermoord zijn. Immers, ellende, en hoe meer hoe beter, zou toch garant zou staan voor een eerlijkere, een solidairdere en socialistische wereld?

Als het socialisme dus niet werkt en er alleen maar oorlog en ellende uitbreekt door de verelendung van mensen, dan is rechts en met name het illustere extreemrechts niet persé het probleem. Dan moesten we misschien eens vaststellen dat niet rechts maar links het grootste gevaar voor onze samenleving is. Ze storten ons immers vol overgave in allerlei ellende omdat we daar betere mensen van zouden worden, en vervolgens zien we de ellende waar dit plaats heeft alleen maar toenemen!

Vergeet al het voorgaande wat ik geschreven heb over rechts, en zelfs over extreemrechts. Als ik dan toch moet kiezen tussen ellende en meer ellende door deze ellende, dus socialisme en haar nog debielere broertjes communisme en islamisme, of rijkdom en daardoor welvaart dat meer welvaart genereert en dat de neiging heeft zich als een olievlek over de wereld te verspreiden, dus voor rechts en kapitalistisch, dan kies ik toch maar voor het laatste. Of ben ik nu te rechts of zelfs extreemrechts?

Oh ja, nog even over dat extreemrechts dan. Ik heb er niets mee. Mij te links! Bovendien gaat het om een procentueel te verwaarlozen aantal op kilometers afstand te herkennen imbecielen. Ze zijn eenvoudig te identificeren en als het echt niet anders kan ook eenvoudig te elimineren. Veel meer zorgen moeten wij ons maken over links. Nee, niet eens het, in tegenstelling tot rechts, intrinsiek aan hen gelieerde extreemlinks. Want denkt u even na. Wie heeft al decennia lang werkelijk de macht in handen? En… bevalt het u?

  1. Nee.

  2. ik sluit me aan bij maarten.

    er is bij rechts geen eenheid. Maar een gezamenlijke vijand is een goede, zij het vaak tijdelijke lijm, dat bewijst de geschiedenis keer op keer.

    De linkse kerk (met als ideologie een soort calvinisme zonder god: armoede , soberheid, arbeid, ontzegging) en haar vondelingetje, de Islam, is dat geen prima zaak om rechts aaneen te smeden?
    Wat de VVD betreft, die bevinden zich al hopeloos aan de linkerkant van het spectrum. Vandaar weinig te verwachten
    Als wilders (en de PVV) politiek uitgeschakeld zou worden, wat dan? Wat kan de mensen binden tegen de verrotting die gaande is?